હાઇકુ માતૃ વંદના

બોજ ઉદરે
નવ મહિના સુધી
આનંદ સાથે

ન કરે ફરિયાદ
પ્રસુતિ પીડા સહે
જન્મદાત્રી મા

થાઈ સંતાન
પુત્ર કુપુત્ર તો તું
કરે બચાવ

અશ્રુ જુવે તું
દીકરીના કદીક
થૈ જાતી  દુઃખી

સૌ સભ્યોને તું
સુખી રાખતી યત્ને
મા તને  વંદુ

પામું સદા મા
નિશ્વાર્થ પ્રેમ તારો
તું પ્રભુ મારો

 

 

 

 

Advertisements
Posted in સ્વરચના | 1 ટીકા

હાઇકુ

કદર કરો
સંબંધ મજબૂત
રહે બનતો

Posted in હાઇકુ | 3 ટિપ્પણીઓ

દીવાની વાટ

બળે દીવાની વાટ બેઉ બાજુથી!
શું થશે?વિચાર કરું ફરી ફરી!

મિત્ર -શત્રુ બન્ને તરફી પ્રકાશ!
કે થઈ રહ્યો છે ભાસ-આભાસ!

કે કરી રહ્યા છે ઝાકઝમાળ મને!
ઝળહળાટ પ્રેમ  પ્રકાશનો હવે

અંતર મનના દ્વાર ઊઘાડશે
રાગ  દ્વેષ વેર ઝેર ભૂલાઇ જશે

મીઠાશ ભરી મન મંદિરીએ
પ્રેમ પાવક જ્વાળા ઝગમગશે

દીવાની વાટ જલતી રહેશે
આતમ મારો હરખાઈ ઉભરશે

 

 

Posted in કાવ્ય | Leave a comment

કંકર શંકર!



               કંકર કંકર શંકર કહેવાય!
છે કંકર સાચા શંકર?
કયા કંકરમાં શોધું સાચા શંકર?

               નાનપણે પાચીકા રમવાને
ગોળ ગોળ ગોતી રાખ્યા કોરે
રમ્યાને સાચવ્યા ઘરના ખૂણે
ઘર છોડતા ભૂલાયા કંકર

                કોઇ થયા રસ્તે રઝળતા
કોઇ પૂજાયા ગૃહે બની શંકર
કોઇ કચડાઇ પગ તળે
કોઈ મૂર્તિ બને પૂજાય મંદિરે

           કંકર કંકર શંકર કહેવાય
શ્રધ્ધા આસ્થા ફળી જાય

કંકર બની જાય સાચા શંકર

 

Posted in કાવ્ય | 8 ટિપ્પણીઓ

પ્રેરણા રામનવમી દિને

      

       રામનવમી મનાવી સહુએ
       ફેસબુક વોટ્સ અપ પર
      વિવિધ મેસેજ ફોરવર્ડ કરી
      શીખ્યા શું રામનવમી સંદેશે?

    રામ માતૃ વચન પાલન કરે
    દશરથ પ્રાણ ત્યાગે પુત્ર પ્રેમે
   કૌશલ્યા સુમિત્રાનો સમભાવ

    ભરત લક્ષમણ શત્રુઘ્નનો ભાતૃપ્રેમ પૂજ્યભાવ
   સુગ્રિવનો મિત્રપ્રેમ હનુમંતનો સેવા ભક્તિભાવ
   વિભીષણની નિષ્ઠા શબરીનું ધૈર્ય ને શ્રધ્ધા

   આટલી પ્રેરણા રામનવમી સંદેશ લાવે
   પામુ પ્રભુ કૃપાએ પ્રેરણા ને કરું પાલન
નમું નત મસ્તકે રામનવમી દિને

Posted in કાવ્ય, સ્વરચના | Leave a comment

ઋતુની રાણી

 આવી રે આવી ઋતુની રાણી,
વસંતની બહાર બાઝે બાગે
કોયલ પપીહરા બુલબુલના ગુંજન
કર્ણપ્રિય આહ્લાદક હૈયે ગુંજે
કુમળી કુંપળો લહેરાતી
ને સ્થગીત થઈ જાતી
જાણે થડકાર આનંદનો માણે
ઝાકળ બિંદુ ગુલાબની પાંદડીયે ઝૂલે
મોગરા જૂઇની મહેંક સંગે સંગે
મુજ હૈયુ ઊછળે યૌવન મસ્તીની યાદે
આવી રે આવી ઋતુની રાણી
વસંતની બહાર બાજે બાગે

 

 

Posted in કાવ્ય, સ્વરચના | 2 ટિપ્પણીઓ

સ્ત્રીલિંગનો સંગ

Women

    પુરુષ તું માને સ્ત્રી અધૂરી તુજ વિના
સ્ત્રીએ પોષ્યો જન્મ દીધો કર્યો મોટો
ના ભૂલીશ સ્ત્રીને તું કદી
સ્ત્રીલીંગ જોડાયેલ છે તુજ સંગે
જન્મથી મૃત્યું સુધી
સૌ પ્રથમ વિદ્યાલયે  વિદ્યા
યુવાનીએ કમાયો લક્ષ્મી
સુ પ્રભાતે ઊઠે જુએ ગગને ઉષા
થાક્યો ગૃહ ભણી જુએ સપ્તરંગી સંધ્યા
પોઢે તું થાકેલ નિષા
પહોંચે ગાઢ નિંદ્યામાં
ને જુએ સોહામણા સપના
પ્રૌઢાવસ્થાએ જાપ ગાયત્રીના
કરે પૂજા, વંદના,આરતી, શ્રધા સંગે,
ધરી ભાવના
વૃધ્ધાવસ્થાએ માંગે કરૂણા, મમતા
અંતકાળે પરમ આપે શાંતી
    સમજ  સ્ત્રીલીંગનો સંગ તું ભલા

દુનિયાની બધી સ્ત્રીઓને સમર્પિત

 

 

Posted in કાવ્ય, સ્વરચના | 6 ટિપ્પણીઓ

પ્રણય પ્રાંગર્યો અષાઢી મેઘલી રાતે

                                                                                               અષાઢી સાંજને પહોરરે
ડુંગરાને કોરરે
મોરલાનો થાય કલશોર

અષાઢ શબ્દ કાને પડતા જ યાદ આવે અવિનાશ વ્યાસ રચિત આ ગીત. શાળામાં ભણતા ત્યારે વિસમી સદીના    મહાન ગીતકાર અવિનાશ વ્યાસના ઘણા બધા ગીત સાથે ગરબે ઘૂમ્યા અને રાસ રમ્યા એમાનો મને એક રાસ       હજુ યાદ છે ; તારી બાંકી રે પાઘલડીનું ફુમતું રે મને ગમતું રે, આતો કહુ છું રે પાતળિયા તને અમથું” અમારી શાળાના અષાઢ  મહિનામાં થતા વાર્ષિકોત્સની આ વાત છે, ૧૧માં ધોરણના વિદ્યાર્થી કલા અને કલ્પેશ સાથે બીજા ચાર છોકરી અને ચાર છોકરાઓએ ઉપરના રાસ પર પસંદગીની મહોર મારી. કાર્યક્રમની સાંજે આભ વાદળોથી ઘેરાયું, સાત વાગતા વિજળીના ઝબકારા અને વાદળોનો ગડગડાટ શરૂ થયો અષાઢ મહિનાની મેઘલી રાતે મંચ પર દસ જણાની રાસની રમઝટ ચાલતી હતી તેમાં કલ્પેશ અને કલાની જોડી બરાબર જામી હતી એક બીજાની સામે મલકાતા નયનો નચાવતા રાસ રમી રહ્યા હતા આ અભિનય પ્રેક્ષકોની નજરમાં વસી ગયો, શાળામાં ચર્ચાનો વિષય બની ગયો.

કલા અને કલ્પેશ એકડીયાથી સાથે દસ ધોરણ સુધી વાર્ષીક પરીક્ષામા પહેલો બિજો નંબર આ બે જણાનો જ હોય.  બોર્ડની પરીક્ષાની તૈયારીમાં બન્ને વ્યસ્ત થઈ ગયા કલા એલજિબ્રામાં કલ્પેશની મદદ લેતી બન્ને સાથે કુટમુટિયાના મેગેઝીન (ગાઈડ) વાંચતા, ત્યારે હજુ કોચીંગ ક્લાસીસ આજની જેમ શરૂ નહી થયેલ, આજકાલ તો કોચીંગ ક્લાસ ભરે તેને ૯૦%ઉપર માર્કસ મળવાની ગેરન્ટી!!મુંબઇમાં ઘર નાના, બે ઓરડા નાનું રસોડું એમાં ત્રણ ભાંડુડા અને માતા-પિતા પાંચ વ્યક્તિનો સમાવેશ થાય; તેમા કોઇને ટી વી જોવું હોય તો કોઇને રેડીયો પર બિનાકા ગીતમાલા સાંભળવી હોય એટલે વાંચવા બન્ને જણા શહેરની લાયબ્રેરીમાં જતા.
ક્યારેક કલાને એલજિબ્રાના પ્રોબલેમ સમજાવવામાં મોડું થઈ જતું ત્યારે કલ્પેશ કલાને ઘર સુધી મુકવા જતો, કલાનું ઘર બીજે માળે એ જમાનામાં બે માળના મકાનમાં લીફ્ટની સગવડતા નહી અને
દાદરની લાઈટ ૯ વાગે બંધ થઈ જતી; મકાન માલીકને બીલ ભરવું પોષાય નહી. કલ્પેશ ઘરના દરવાજા સુધી જાય કલા ડોરબેલ વગાડે, દરવાજો ખુલે કલા અંદર પ્રવેશે પછી જ કલ્પેશ તેના ઘેર જાય.

માર્ચ મહિનો આવ્યો, બન્ને રાતના નવ વાગ્યા સુધી લાયબ્રેરીમાં વાંચતા, બન્નેના માતા પિતાને કોઈ વાંધો નહી. પરીક્ષા પુરી થઈ બન્નેના પેપર્સ સારા ગયા રિઝલ્ટની રાહ.

બે ત્રણ દિવસ પરીક્ષાનો થાક ઉતર્યો બપોરના કલ્પેશનો ફોન આવ્યો કલાએ ઉપાડયો હલો કોણ સામે કલ્પેશ ‘કલા  આપણે  બપોરના શોમાં મુવી જોવા જઇએ છીએ મે મારી મમ્મીને પૂછી લીધું છે, તું તારા મમ્મીને વાત કર મને ખાત્રી છે વીણા માસી હા પાડશે જ’
‘તને મારા મમ્મીની શું ખબર?
‘મને ખબર છે વીણા માસી ફોરવર્ડ છે’
‘પણ કલ્પેશ મારે ઉમાને ઘેર જવું છે,તેની સાથે મુવી જોવા જવું છે’
‘ભલે આપણે ત્રણે સાથે મુવી જોવા જઇશું તું અને ઉમા મારે ઘેર આવો’
‘સારું તેમ કરીએ કલાએ ફોન મુક્યો, મમ્મી સમજી ગયા કે પછી ત્રણ જણા સાથે જાય તે ગમ્યું બોલ્યા ‘કલા તમે ત્રણેય જણા સાથે જાવ, તું અને કલ્પેશ એકલા મુવી જોવા જાવ તે બરાબર ન કહેવાય, મને કે શોભાબેન (કલ્પેશના મમ્મી)ને વાંધો ન હોય પણ પડોશમાં વાતો થાય’ મમ્મી શોભા માસીને અને તને વાંધો ના હોય તો પાડોશીથી બીવાનું!’ બીતા નથી પણ હજુ તમારે બન્નેએ એકલા જવાનો સમય આવ્યો નથી કોલેજમાંથી એકલા જજો’
‘હાસ એની તો છુટ મને મારી મોડર્ન મમ્મીએ અત્યારથી આપી દીધી મારી, મમ્મીને વહાલભરી હગ આપી.

કલા ઉમાને ત્યાં પહોંચી બેઉ સખી ઘણા સમયબાદ મળી બહાર બાલ્કનીમાં બેઠા. કલાએ પુછ્યું પરીક્ષા કેવી ગઈ? ‘અંગ્રેજીનું પેપર બહુ હાર્ડ હતું નિબંધના વિષયો બહુ અઘરા હતા મને લાગે છે હું નાપાસ થઈશ બોલતા આંખમાં પાણી આવી ગયા કલાએ તેના ખભે હાથ મુક્યો આંસુ લુછ્યા ‘અરે એમા રડે છે શું! બધાને માટે નિબંધ અઘરા હતા. સારુ બીજા બધા તો સારા ગયા છે ને? અને તારા આઠ વિષય એટલે તું એકમાં ફેલ થશે તો પણ પાસ ગણાશે’
‘પણ અંગ્રેજીમાં નાપાસ એટલે કોલેજમાં તો જવાશે જ નહી’
‘ઉમા તું એસ એન ડી ટી કોલેજમાં જઈ શકશે મારા મમ્મી ત્યાં ગુજરાતીના પ્રોફેસર છે તને એડમિસન અપાવી દેશે તારું ગુજરાતી તો ખૂબ સરસ છે’
‘હા ગુજરાતી હિન્દી બન્ને પેપર ખૂબ સારા ગયા છે ૬૫, ૭૦ માર્કસ આવી જશે’
‘સરસ તૈયાર થઈ જા આપણે મુવી જોવા જવાનું છે બન્ને કલ્પેશના ઘેર ગયા કલ્પેશ રાહ જોતો  બહાર       જ ઉભો હતો. ત્રણે જડપથી ખાર સ્ટેસન પહોંચ્યા મરિન્લાયન્સની ત્રણ ટીકીટ લિધી ટ્રેન આવતી જોઇ ત્રણે જણાએ દોડીને ટ્રેન પકડી ફાસ્ટ ટ્રેન હોવાથી સમયસર લીબર્ટી થિયેટર પહોંચી ગયા, કલ્પેશે ફોન કરી ટીકીટ રીઝર્વ કરાવેલ તેથી તુરત ટીકીટ લઇને અંદર ગયા આવનાર મુવીના ટેલર શરૂ થઈ ગયેલ પિક્ચર મિસ ના થયું. ઇન્ટરવલમાં કલ્પેશ ત્રણ કોક અને વેફર્સના પેકેટ લઈ આવ્યો. ત્રણે જણાએ એન્જોય કર્યું.

એપ્રિલના એન્ડમાં રિઝલ્ટ આવ્યું, કલા ના ૮૦% માર્કસ આવ્યા કલ્પેશના ૮૫% બન્નેનો શાળામાં પહેલો બીજો નંબર પરંતુ બોર્ડમાં પહેલા પંદરમાં નામ નહી હોવાનું દુઃખ બન્નેને થયું. કલ્પેશના ફોય અમેરિકા હતા તેમણે કલ્પેશને ૧૨મુ ધોરણ અમેરિકામાં કરવાની સલાહ આપી જેથી કોલેજમાં પ્રવેશ સરળ બને,કલ્પેશના પપ્પાએ આ સલાહ માન્ય રાખી દ્વિધા, કલ્પેશને તો અહી જયહિન્દ કોલેજ, જે સાઇન્સ માટે મુંબઈની બેસ્ટ કોલેજ ગણાય છે તેમાં સ્કોલરશીપ સાથે એડમિસન મળી ગયેલ છે શું કરવું? કલ્પેશઃ’પપ્પા ત્યાં બાર સુધી હાઇસ્કુલમાં ભણવાનું હોય છે અને ત્યાં સ્કુલ સપટેમ્બર મહિનામાં શરૂ થાય એટલે હું જુન જુલાય, ઓગષ્ટ ત્રણ મહિના અહી જયહિન્દ કોલેજમાં ભણું તો મને ક્રેડીટ મળે અને હું સારા પર્સનટાઇલમાં હાઇસ્કુલ ગ્રેજ્યુએટ થઈ શકુ તો મને સારી યુનિવર્સિટીમાં એડમિસન મળી શકે’ શ્રેણીકભાઇ તો દિકરાના બુધ્ધિ ચાતુર્ય પર આફરીન થઇ ગયા, ‘વાહ બેટા બહુ સરસ, આમેય વિસા અને ત્યારબાદ અમેરિકા જવાની તૈયારીમાં ત્રણેક મહિના જેટલો સમય થઈ જ જાય એમ જ કરીશું’ શ્રેણીકભાઇએ બીજે દિવસે નીલુબેનને અમેરિકા ફોન કરી જણાવી દીધુ.

કલાને પણ જયહિંદ કોલેજમાં એડમિસન મળી ગયું, બન્ને સાથે કોલેજમાં જતા, રોજ કેટલીયવાર મળવાનું થતુ, કેટલી બધી વાતો કરતા, બાયોકેમીસ્ટરીની, બાયોલોજીની તો કોઈ વાર “ડો. ઝિવાગો” “ગન્સ ઓફ નેવરોન” જેવા ફેમસ હોલિવુડ મુવી જોવાપણ જતા, કલ્પેશના હોઠ સુધી ઓગષ્ટમાં અમેરિકા જવાની વાત આવે બોલી ના શકે, એકદિવસ મરિનડ્રાઇવના દરિયા કિનારે બન્ને બેઠા હતા અષાઢ મહિનાની શરૂઆત વાદળો ઘેરાવા લાગ્યા વરસાદ તુટી પડશે, ક્લ્પેશના હોઠ ફફડ્યા કલા જોઈને બોલી ‘શું થાય છે  કપાળે ગળે હાથ ફેરવવા લાગી ક્લ્પુ તને ઠંડી લાગે છે?’
‘ના રે તું પાસે હોયને ઠંડી લાગતી હશે’ બન્નેની જ્ઞાનેન્દ્રીય સળવળી આખા શરીરમાં ઝણઝણાટી બન્ને એકબીજાના આલિંગનમાં કલ્પેશે કલાના ગાલ હોઠ કપાળે ચુમીનો વરસાદ વરસાવ્યો. કલાનું હૈયુ પલળ્યું, બન્નેની ધડકન એક થઈ ગઈ
હોઠ બોલી ના શક્યા સ્પર્શી પાવન થયા. કલાએ ઘડીયાળમાં જોયું ‘કલ્પેશ આઠ વાગ્યા ઘેર પહોંચતા નવ વાગશે અમારા ઘરનો કરફ્યુ ટાઇમ નવ વાગે બધાએ ઘેર પહોંચી જવાનું’ બન્ને ઉભા થયા ફાસ્ટ ચાલવા માંડ્યા મરિન્લાઇન્સ સ્ટેસન તરફ આઠ દસની ફાસ્ટ ટ્રેન પકડવા મળી ગઈ, ૮-૪૦એ ખાર સ્ટેશને ઉતર્યા, દસ મિનીટમાં ઘેર પહોંચ્યા.

બીજે દિવસે રિસેસમાં કેન્ટીનમાં કલ્પેશે આજે બે કોફી સાથે પાર્લેજી લીધા, કલા હસતા હસતા બોલી ભૂલમાં બીજાની ટ્રે લઈ આવ્યો!
‘આપણી જ છે આજે મને પણ તારી જેમ કોફી પીવી છે, મારે હવે ટેવ પાડવી છે’
‘ ટેવ! અમેરિકામાં ચા નહી મળે?’ ‘તને કોણે કહ્યું હું અમેરિકા જવાનો છું!’ગઈ કાલે વીણા માસીએ મારા મમ્મીને વાત કરી, તને ડર લાગ્યો જણાવતા કલા રડશે મને પણ ઢીલો પાડશે, કલ્પુ આપણે નાનપણથી સ્વપ્ના જોયા છે, આજે તને ચાન્સ મળ્યો છે સ્વપ્ના સાકાર થશે’

‘કલી મારું હૈયુ આટલા લાંબા સમય સુધી તારાથી દૂર જવા તૈયાર નથી, કેટલીએ વાર પ્રયત્ન કર્યા હોઠ ફફડે પણ બોલી ના શકે’ ‘કલ્પુ મારા મમ્મીએ પણ વીણા માસીને સારા સમાચાર આપ્યા મારા સુલભા માસીએ મારા મમ્મીની પીટીસન ફાઇલ કરી છે બે વર્ષમાં વિસા કોલ આવી જશે’ ‘વાહ બન્ને બહેનપણીઓ ખુશ અને આપણે બન્ને સાથે ત્યાંની કોલેજમાં જઇશું’ બન્ને હળવા ફૂલ થઈને ક્લાસમાં ગયા.

ઓગષ્ટ મહિનો આવ્યો રોજ રાત્રે કલાનું મન વિચારોના ચકડોળે ચડે પંદર દિવસમાં કલ્પુ જતો રહેશે, બે વર્ષ? કદાચ વધારે પણ થાય મમ્મીનો વિસા કોલ મોડો આવે તો? મને ૨૧ વર્ષ થઈ જાય તો હું મમ્મી સાથે ના જઈ શકુ, કલ્પેશ મને ભૂલી જશે તો? આવા અનેક પ્રશ્નોના જવાબ હૈયુ આપે ના ના મારો અને કલ્પેશનો પ્રેમ બચપનથી પરિપકવ છે, અમારા બન્નેના હૈયામાં જડાયેલ છે, ભૂલાય નહી, અને કલા ‘હો…બચપનકે દિન ભૂલા ન દેના ગીત ગણગણવા લાગે નિદ્રાધીન થઈ જાય.

અષાઢ સુદ આઠમ કલ્પેશનો જવાનો દિવસ, સવારથી સગા સંબંધીઓ મળવા આવતા કોઈ સુખડનો હાર પહેરાવે તો કોઈ શ્રીફળ આપે, કલ્પેશની આતુર આંખો વારંવાર બારી બહાર સામેના બિલ્ડીંગને જુવે, નાની બેન અંજના બોલી ભાઇ જેને શોધો છો તે તમારી પાછળ ઊભી છે, કલા કોલેજથી સીધી કલ્પેશને ત્યાં આવી ગઈ, મમ્મી- પપ્પા પણ આવી ગયા વીણાબેને અને શોભાબેને કલ્પેશને બાજઠ પર બેસાડ્યો કુમકુમ અક્ષત તિલક કર્યું, ક્લાના પપ્પા શ્રેણીકભાઈએ શ્રીફળ અને રોકડો રૂપિયો કલ્પેશના હાથમાં મુક્યા, કલ્પેશ વીણાબેન સામે જોઇ બોલ્યો મમ્મી આ બધુ શું? કલ્પેશના પપ્પા વિનયભાઇ બોલ્યા ‘કલ્પેશ આજે અમે શ્રીફળ વિધિ કરી એટલે તારું કલા સાથે વેવીશાળ નક્કી થયું. કલા અને કલ્પેશની નજર શરમથી ઝુકી ગઈ, અંજના બોલી ભાઇ કલા હવે તો ભાભી શરમાવ છો શું વડીલોને પગે તો લાગો. ત્યાં ઉમાએ શરૂ કર્યું “નૈન સો નૈન નાહી મિલાવો સય્યા..આવત લાઝ…દિવાનખંડમાં હાસ્યનું મોજુ ફરી વળ્યું. બધા સાથે જમવા બેઠા અને આભમાં ગડગડાટ અને વીજના ઝબકારા શરૂ થયા આવી જ એક અષાઢી મેઘલી રાતે બે હૈયામાં પ્રેમના અંકુર ફૂટ્યા હતા,આજની અષાઢી મેઘલી રાતે પ્રેમ પરિપકવ થયો..

નીચે વિનયભાઇના ક્લાયન્ટની મોટી સેવરોલેટ ગાડી આવી ગઈ હતી, ઘાટીએ અને ડ્રાયવરે સામાન ડીકીમાં ગોઠવ્યો કલ્પેશ અને વિનયભાઇ આગળ બેઠા પાછળ અંજના કલા અને વીણબેન બેઠા, બાકીના સૌ નીચે સુધી આવ્યા આવજો, આવજો, સંભાળજો કલ્પેશભાઇ કોઈ વખત પત્ર લખતા રહેજો વગેરે ઉદ્ગારો લઈને ગાડી ઉપડી કલ્પેશ વિજળીના પ્રકાશમાં કલાનો ચહેરો રિયર મિરરમાં જુવે હોઠો પર સ્મિત નેત્રોમાં છુપાવેલ અશ્રુ, જોઇને કલ્પેશનું આદ્ર હૈયુ મુંઝાય, પાછળ જોવાય જાય તોફાની અંજના બોલે ભાઇ ચિંતા ના કરો કલા મારા અને મમ્મીની વચ્ચે બરાબર છે. બન્નેને હસાવાવાનો પ્રયત્ન.
એરપોર્ટ આવી ગયું. બ્રિટીશ એર લાઇન્સમાં સામાન ચેક ઇન કરી, થોડી વાર સૌ સાથે બેઠા અંજનાએ ફોટોગ્રાફરને બોલાવ્યો, ગ્રુપ ફોટો પડાવ્યો ત્રણ ઇનસ્ટન્ટ કોપી એક ક્લ્પેશની એક કલાની અને એક મમ્મીની. કલ્પેશ ગેટ તરફ ગયો, બારી પાસેની સીટ હતી પ્લેન ઉપર ગયું નીચેથી આઠ હાથ અને પ્લેનની બારીએથી બે હાથ હાલતા રહ્યા, પ્લેન વાદળોને કાપતુ ઉંચે ઉંચે ઉડ્યું દેખાતુ બંધ થયું ત્યાં સુધી કલાના હાથ ગાડીની બારીમાંથી હાલતા રહ્યા. કલાને તેના ઘેર ઉતારી, વિનયભાઇ ગાડી ગેટ પર જોઇ નીચે આવ્યા, ‘શોભાબેન, વિનયભાઇ ઉપર આવો કાલે રવિવાર છે થોડીવાર બેસીએ મન હળવા થશે’ અંજના બોલી અંકલ મારે વહેલા ઉઠી લાઇબ્રેરીમાં જવાનું છે ઇંગ્લીશ એસે કાલે સબમિટ કરવાનો છે’ અંજના ઇંગ્લીશ મિડીયમમાં હતી. શોભાબેન બોલ્યા‘ વિનયભાઈ આજે નહી બહુ મોડું થયું છે આપણે તો હવે મળતા રહેશું’

કલા કંઇ પણ બોલ્યા વગર સીધી રૂમમાં પથારીમાં ધ્રુસકે ચડી અત્યાર સુધી કેદ કરેલા અશ્રુનો ધોધ છૂટ્યો, વીણાબેન અંદર ગયા દીકરીને પંપાળી કલા  મમ્મીના ખભા પર માથુ મુકી રડતી રહી વીણાબેનનો મમતા ભર્યો હાથ દીકરીને સાંત્વના આપતો રહ્યો ‘બેટા એક વર્ષમાં મારો વિસા કોલ આવી જશે’ ‘મમ્મી એક વર્ષ ક્લ્પેશ રાહ ના જોય શક્યો! આ વર્ષ આખું તેના વગર કેમ જશે? ‘બેટા ભણવામાં વ્યસ્ત થઈ જશે એટલે વર્ષ પુરું થઈ જ જવાનું’ થાકેલી કલા મમ્મીના ખભા પર જ નિદ્રાધીશ થઈ, ધીરેથી મમ્મીએ માથુ ઓશીકે મુક્યું, ઉભા થયા.

શોભાબેનનો વિસા કોલ ધાર્યા કરતા જલ્દી આવ્યો, પાંચે જણને વિસા મળી ગયા, માર્ચમાં ત્રણે બાળકોની પરીક્ષા પતી, કલાનું નામ ફર્સ્ટ ક્લાસમાં જાણી કલ્પેશના મમ્મી-પપ્પા અને કલાના મમ્મી-પપ્પા ખૂબ ખુશ થયા. ઘર બંધ કરવાનું થોડા વાસણો, ગરમ કપડા ઓઢવાના વગેરે તાત્કાલીક જરૂરિયાતની વસ્તુઓ મા દીકરીએ યાદ કરીને દસ બેગો પેક કરી. સેવરોલેટ ગાડી અને એક ટેક્ષી કરી એરપોર્ટ પહોંચ્યા બ્રિટીશ એર વેઝ પ્લેન જુલાયની ત્રીસ તારીખ, અષાઢ સુદ બીજના દિવસે જે એફ કે એર પોર્ટ પર લેન્ડ થયું આકાશમાં કાળા ભુરા વાદળોનો ગડગડાટ વિજળીના ચમકારા કસ્ટમ ઇમિગ્રેસન વગેરે વિધિ પતાવી ત્રણ કાર્ટમાં સામાન ગોઢવ્યો હેવી કાર્ટ ધકેલતા બહાર નીકળ્યા સુલભા માસી અને માસાએ શોભાબેન અને કલાની કાર્ટ લઈ લીધી ત્રણે બાળકો માસી માસાને પગે લાગ્યા. કલાની નજર ચારે તરફ કોઇને શોધી રહી છે, ધોધમાર વરસાદમાં રેનકોટમાં કલ્પેશ દેખાયો, અષાઢી મેખલી રાતે કલા ક્લ્પેશના સ્વપ્ના સાકાર થયા..

 

 

 

 

 

Posted in વાર્તા, સ્વરચના | Leave a comment

હાઇકુ

નથી મા શક્તિ
પાર થવા શું કરું?
ચિંતન કરું!


બાપુ યાદ છે
સત્યમેવ  જયતે
પ્યારું વચન

Posted in હાઇકુ | Leave a comment

પ્રેમાળ મીઠાશ

                  પ્રેમાળ મીઠાશ

   આકાશના તારા નક્ષત્રો શોધવા સહેલા
મનના ખૂણે છૂપાયેલ કડવાશ શોધવી અઘરી                                                                                                ક્યારેક મળી  આવી તો વળી ગાંઢે સંઘરી
અરે! ફેંકી ઊડાવી ભૂલાવવી હતી સહેલી
જગા પૂરાઈ હોત પ્રેમાળ મીઠાશથી

નવા વરસે કરીએ કંઈક નવુ
જાન્યુઆરી મહિનામાં પતંગ સંગે
પ્રેમના તાંતણે પેચ બાંધી
ઊલ્લાસે કાપ્યો નાદે ઉડાડી કડવાશ
તલ ગુડ ખાઇ ભરે પેટ મીઠાશ

ફેબ્રુઆરી લાવે વેલેન્ટાઈન દિવસ
ખાઈએ ખવડાવીએ ચોકલેટ મીઠી
ભરી દઈએ મનચમનમાં મીઠાશ

માર્ચ મહિનામાં હોળી સંગે
અબીલ ગુલાલ ઉડાડી ઉડાડીએ કડવાશ
વિવિધ રંગે રંગાય પ્રેમ પીચકારીએ
ભરી દઈએ જનવનમાં સપ્ત રંગી ઉલ્લાસ

એપ્રિલ મહિને વસંત ગગને ઊડતા વિહંગ
વૃક્ષોની ડાળી લહેરાય પહેરી લીલા પર્ણો
બેક યાર્ડ મહેંકે જૂઈ મોગરાની સુગંધે
હિંચકે જુલતા માણીએ ચાની મધુરી મીઠાશ

મે મહિનો લાવ્યો મધર્સ ડે  માની મમતા
બારે માસ સુખ દુઃખમાં મા સંગાથે
સુખ બમણું થાતું ને દુઃખ ઉડી જાતું
મા તારો પ્રેમાળ હાથ ફરતા મુજ માથે

જુન મહિનામાં આવે ફાધર્સ ડે
લાવે પ્રેમાળ પિતાની યાદ
જીવનની મુક્ષ્કેલ ક્ષણોમાં
પિતાના સલાહ સૂચનને કરી યાદ
નમન કરું પિતાને આજ

ઓગષ્ટ મહિનામાં રક્ષા બંધન
બહેન બાંધે ભાઈને પ્રેમાળ સુતરની ગાંઠ
ભાઈની આયુ વધે દિન રાત
આષિશ દેતી બેની આજ

સપટેમ્બર શ્રાદ્ધનો મહિનો
વડીલોને શ્રદ્ધાથી કરીએ તર્પણ
છાપરે મુકીએ કાગવાશ
ધાર્મિક પરંપરા પ્યારા બાળકોને સમજાઈ

ઓકટોબર માસે નવરાત્રી ને દિવાળી
નાના મોટા સહુ માણે ગરબા રાસની રમઝટ
દીવાળીએ સોહામણા સાથિયા દીવા આંગણે
દિલમાં પ્રેમાળ દીવાનો રંગ બેરંગી ઝળઝળાટ

નવેમ્બર લાવે થેન્કસ ગિવીંગ દિવસ
કૃતજ્ઞતા નત મસ્તકે અશ્રુ વહે અવિરત
વિભુ તુજ પ્રેમાળ હસ્ત મસ્તક પર
આષિશ વર્ષાવે અહર્નિશ

ડીસેમ્બર માસ લાવે ક્રિસમસનો તહેવાર
શૉહામણી ક્રિસમસ ટ્રી શોભે ઘેર ઘેર
બાળકો જોય રહ્યા પ્રેમાળ શાંતાની વાટ
ઢગલાબંધ ગીફ્ટના સપનામાં વિતે રાત

 

 

Posted in સ્વરચના | 4 ટિપ્પણીઓ

સૌને દિવાળી

           

 

      indian festival diwali 

દિવાળીના દીપક ઝગમગે સૌના આંગણમાં
સદા રહે ઝગમગતા સૌના આતમ આંગણમાં

સપ્તરંગી રંગોળી સોહાય સૌના આંગણમા
રંગીન સ્વપ્ના બને સાકાર સૌના જીવનમાં

ફટાકડા ફટફ્ટ ફૂટે,ફૂલઝડી ઝરે સૌના આંગણમાં
ઊંચે ઉડે, દુઃખ કટે સુખ સદા ઝરે સૌના જીવનમાં

 મીઠાઇ ખાઇ ને ખવરાવે બધા સગા સંબંધોમાં
 ખવડાવો અનાથ બાળકોને ભરો મીઠાશ જીવનમાં

અન્નકુટના થાળ વિવિધ વાનગીના સેંકડો મંદીરોમાં
આપો ઝોપડપટ્ટીમાં જુઓ સૌના મુખ પર પ્રસન્નતા

 દિવાળીના દીપક ઝગમગે સૌના આંગણમાં
સદા રહે ઝગમગતા સૌના આતમ આંગણમાં

 

            

Posted in કાવ્ય | 5 ટિપ્પણીઓ

માની મહિમા

નવરાત્રીમાં ગરબા ગાતી બાલીકાઓ, કિશોરીઓ, નવપર્ણીત વધુ, અને માતાઓને જોયા, આ બધામાં મા પાર્વતીના જુદા જુદા રૂપ માનસપટ પર છવાયા કલ્પનામાં એક કાવ્ય  લખાયું.

443px-Chandraghanta_Sanghasri_2010_Arnab_Dutta

મારી માની છે મહિમા નિરાળી
મારે ઘેર આવી મા ગબ્બરવાળી
દર્ષન દે મા દુર્ગા અષ્ટ ભૂજા શણગારી,
અષ્ટભૂજામાં શક્તિ અપાર કરે સહુની રખવાળી
મારી માની છે મહિમા નિરાળી

પેલે નોરતે શૈલપુત્રી રૂપે મા પાર્વતી પધારી
ચૈતન્ય પ્રગટાવે માનુ બાળ સ્વરૂપ,
બીજે નોરતે બ્રહ્મચારિણી કિશોરી
રમતી ઘૂમતી માની શોભા અનેરી,

ત્રીજે  નોરતે ચન્દ્રઘંટા પધારી
સોળે શણગાર નવોઢાનારૂપે
શિવસંગિની શોભતી,
ચોથે નોરતે કૂષ્માંડા શક્તિનો ભંડાર,
પાંચમે પધારે મા સ્કંદમાતા જન્મદાત્રી,
છઠ્ઠે મા કાત્યાયિની અસુરોને હણનારી,

સાતમે તું કાળરાત્રી મહાકાળી
વિકરાળ રૂપે પધારી મા તું કલ્યાણી,
આઠમે તું શાંત સ્વરૂપે મહાગૌરી,
નવમે નોરતે તું સિદ્ધિદાત્રી,
ભક્તોને અષ્ટસિદ્ધિ દેનારી
મારી માની છે મહિમા નિરાળી

Posted in કાવ્ય | Leave a comment

સમજાય છે?!

   બાળકો ના કરે કારણૉ સમજાય છે?
   ભાંડુડા જોઇને તારણો સમજાય છે

   બોલવાનું જુદું ચાવવાને નોખું છે
   જાણતા, આ બધા રાવણો સમજાય છે

    દીકરો જ્યારે થઇ જાય છે પોતે પિતા
     ત્યારે શું ભાર છે ભારણો સમજાય છે

   આવવાની રજા માંગશો શાને હવે!
  નીકળ્યા છે બધા ઝારણો સમજાય છે

    એકલા ના ફરે કોઇ આ સંસાર માં
     રાનલા જોઇને વારણો સમજાય છે

 

 

Posted in સ્વરચના | 2 ટિપ્પણીઓ

પ્રેમ (Love)એટલે શુ?

        વોટ્સ લવ?પ્રેમ શું છે? તેનો જવાબ બે આત્મા વચ્ચે આત્મિયતા ભરપૂર જગ્યા, અંગ્રેજીમાં કહીએ તો it is a intimate space between two souls.બે આત્મા વચ્ચે પાસવર્ડ પ્રોટેકટેડ પ્રદેશ, જેનો પાસવર્ડ છે એ સી ટી (a c t) વિચારમાં પડી ગયાને! આ વળી શું! જોઇએ એ એટલે એટ્રેકસન,સી એટલે કન્સર્ન, અને ટી એટલે ટ્રસ્ટ બે આત્મા વચ્ચે આકર્શણ થાય એટલે બે વચ્ચે મૌન, અથવા વાણી કે હાવ ભાવથી વાર્તાલાપનો જન્મ થાય થોડા સમય પછી આ વાર્તાલાપ બન્ને આત્માને લાગણીના સેતુથી બાંધે અને બન્ને એક બીજાની સંભાળ (care) લેતા થઈ જાય, આ કેર શારીરિક તેમજ માનસિક બન્ને આવે. એકબીજાના મુડને પહેચાને તે પ્રમાણે વર્તે, જરાક શરદી ઉધરસ કે હેડએક જણાય તો તુરત તેનો ઈલાજ કરે માથુ દબાવે, ગરમા ગરમ મસાલેદાર ઉકાળો, હળદર નાખીને ગરમ દૂધ પીવડાવે. આજાતની કેર કરનાર વ્યક્તી અને કેર પ્રાપ્ત કરનાર વ્યક્તિ વિશ્વાસ કરતા થાય- ટ્રસ્ટ ડેવલપ થાય જ.ટ્રાવેલીંગ ટુ ગેધર થાય, બહારની દુનિયાનો પ્રવાસ ન પણ થાય છતા એકમેકની સાથે જિંદગીનો પ્રવાસ સાથે થાય. સમજાય ગયું એ(A) એટ્રેસન સી(c) care અને (T) ટ્રસ્ટ, ટુ ગેધરનેસ.

     આલબર્ટ આઇન્સ્ટાઈન ના સ્પેસ ટાઇમનુ સાયન્સ છે. જ્યાં અવકાશ અને સમય એકબીજા સાથે જોડાયેલા છે. ઍક વિસ્તરે ત્યારે બીજું સંકોચાય .એટલેજ પ્રેમમાં પેલી પ્રાયવેટ ઇન્ટીમેટ સ્પેસમાં જોડે હો ત્યારે ખબર નથી પડતી કે સમય ક્યાં પસાર થયો.

સી એમ લુઈસ બાળ સાહિત્યના પ્રખ્યાત લેખક.જ્યારે તેમના પત્નિ જોય બોન કેન્સરની બીમારીમાં ૧૩ જુલાય ૧૯૬૦માં ગુજરી ગયા ત્યારે તેમણે લગ્ન કરાવનાર પાદરીને પત્ર લખ્યો, એમાં લખેલું આમ જુઓ તો હું મુક્ત થયો, પરંતુ જુવાનીના વર્ષોમાં એ સમજાતું નથી હોતું કે આઝદી માટે ચૂકવવી પડતી કિંમત એ એકલતા છે, ખુશ રહેવા માટે કર્મ બંધનની જરૂર પડે છે! અલબત્ત લુઇસ અને જોય મોટી ઉંમરે પરણેલા, પરસ્પરના ઇમોસન સાથે ઇન્ટેલક્ચ્યુઅલ ફ્રીકવન્સી મેચીંગ પછી જ.

તો હવે કહી શકાય કે પ્રેમ એટલે પરસ્પરના સહવાસનું અનેરા સ્થાનનું સ્થાપન.આખા વિશ્વને ભૂલવાડી દેતું એક નવું વિશ્વ રચવાનો પડકાર એ પ્રેમ છે, એક બળ છે જીંદગીને ફના કરતા કરતા ફતેહના પગથિયા એક પછી એક પરસ્ચપરના પ્રેમ સાથે ચડતા જવાના.

Posted in ચિંતન લેખ, સ્વરચના | Leave a comment

બીજ રોપાય ના

નથી વસ્ત્ર નથી છત નથી બે કોળિયા ધાનના
 સેંકડો બાળકો ભૂખ્યા સુવે છે ધરતીની ગોદમાં
 મંદિર મસ્જિદ કે ચર્ચ ના ભરી શકે પેટ તેમના
આપી શકો તો આપો બસ બે કોળિયા ધાનના
 જો હોય હૈયામાં તમારે ઈસુ ઈશ્વર કે અલ્હા
વહાવી દ્યો બહાર જુવો ભૂખ્યાના નયનમાં
  વેડફાઈ રહ્યા છે કરોડો આજ ઇમારતોમાં
 કરો સદઉપયોગ ઝાલી હાથ અનાથોની મદદમાં
  દાન આપતા આંખમાં જોઈ મજબૂરીની દીનતા
  જો જો અભિમાનના બીજ રોપાય ના દિલમાં
                             બીજ રોપાય ના દિલમાં

Posted in કાવ્ય, સ્વરચના | 3 ટિપ્પણીઓ

હાઇકુ

મિત્રો ચિમનભાઈએ મોકલાવેલ હાઇકુના ઘણા મિત્રોના જવાબમાં મે આપેલ હાઇકુમાં જવાબ

ચિમનભાઇનું હાઇકુ
હું ની મટકી
ફોડી ને મને ખાવા
મળ્યું માખણ

મારો જવાબ
સુજ્ઞ મિત્રો હું
માં તું અને તું માં હું
तत् तम् असि

અભિગમ છે
હકારાત્મક તારો
મન શુધ્ધ છે

 

 

 

Posted in હાઇકુ | Leave a comment

વધતી જશે

    વ્યર્થ વિચારોમાં અટવાય મન બુધ્ધિ બને નિર્બળ
વિચારો પારખી શકાય શું વ્યર્થ શું સારું
મન બુધ્ધિ બનશે સબળ

    કોઈ કદીક વચન,કર્મ એવા કરે પહોંચાડે દુઃખ મને
    મન વિચારે સંબંધ તોડું! બુધ્ધિ કહે ના કરાય એવું
          તેની ભૂલ થઈ તેણે કર્યું કર્મ તેથી શું?
               હું ભૂલી જતુ કરીશ જ્યારે
     વધતી જશે બુધ્ધિની પરખ શક્તિ ત્યારે

       મન રહેશે બુધ્ધિના કહયામાં બુધ્ધિ બંધ નેત્રે
         નિહાળશે મનને વિચારો વ્યર્થ રોકશે
     સકારાત્મક સહાનુભૂતિથી મન કરશે વિચાર
          હંસ બુધ્ધિ જે સાચું ખોટું પરખશે
  મન બુધ્ધિ આત્મ શક્તિ વધતી જશે, વધતી જશે

 

 

 

 

Posted in કાવ્ય, સ્વરચના | 3 ટિપ્પણીઓ

ક્યા નામે વિશ કરું?

baal Krishna

  જન્માષ્ઠમી આવી હેપિ બર્થડે
કયા નામે કરું ?
તું જશૉદાનો લાલો,
ને ગોપીઓનો કાનો
છે રાધાનો સ્યામ
મીરાનો ગીરધર ગોપાલ
કયા નામે વિશ કરું?
અર્જુનનો સખા કેશવ,
સુદામાનો મિત્ર કિશન
ઓધવના ગુરુ તું કૃષ્ણ
ને સુદર્સન ચક્ર ધરનાર
ભગવાન યોગેશ્વર
કયા નામે વિશ કરું?
તું ન આપે જવાબ ભલે ભગવાન
હું તને વિશ કરીશ જરુર
હે મુરલી મનોહર
મહારાસ રચનાર
માખણના ચોરનાર
તને વિશ કરુ
ગોવિંદા આલા રે આલા
મખન ચુરાને વાલા
હેપિ બર્થ ડે હેપિ બર્થ ડે ગોવિંદા
મખન ચુરાને વાલા

Posted in અછાંદશ, સ્વરચના | 2 ટિપ્પણીઓ

સુખની ચાવી

                દરેક વ્યક્તિ પોતાનું ધ્યેય નક્કી કરે છે, ધ્યેય વ્યવસાયનું,સામાજીક હોદ્દાનું, કૌટુંબીક હોદ્દાનું કે રાજકારણીય હોદ્દાનું હોય શકે. આ ધ્યેય પ્રાપ્તી માટે વ્યક્તિ બનતા પ્રયત્ન જરૂર કરશે, છતાં પ્રાપ્ત ન થઈ શકે, ત્યારે હતાશ થઈ જવાય, દુઃખી થઈ જવાય (મનમાં અનેક વિચાર આવે ફલાણાને તો મારા કરતા સહેલુ કામ હતુ તેનું પતિ જશે પ્રમોસન મળી જશે હું જ રહી જઈશ, વગેરે.. ) આ બધુ સ્વાભાવિક છે. તમારા સુખ આનંદને ચિંતા, ઇર્ષા, મોહ જેવા શત્રુઓ લુંટી ન લે તે માટે સજાગ રહો અને પ્રયત્ન ન છોડો પોતાની જાતને ઓળખો, તમારા નક્કી કરેલ ધ્યેય પ્રાપ્તી માટે શક્ય હોય તેટલા માર્ગે પ્રયત્નો ચાલુ રાખો, ગીતાના શ્લોકને યાદ કરો,
“कर्मण्ये वाधिकारस्ते,माफलेशु कदाचन्।”
દુનિયાના બધા બદલાવને હર્ષથી સ્વીકારો, બધા જીવોને આનંદથી ભેટો, હંમેશા જે કાંઇ થાય છે તે કારણસર જ થાય છે. ગીતામાં ભગવાન શ્રી કૃષ્ણ આપણને આજ શીખવે છે. ન માનવામાં આવે તો ઊંડો શ્વાસ લઈ ભગવાનમાં વિશ્વાસ રાખો, જે થાય છે તે સારા માટે જ છે માની જતુ કરો.
આમ કરવાથી મન શાંત રહેશે, સ્વાસ્થય સ્વસ્થ રહેશે બી.પી,વગેરે બિમારી ક્યારેય નહી આવે.
છેલ્લે સ્વામી શ્રી ચિનમયાનંદજીનું વાક્ય જે ને હું હંમેશા યાદ કરું છું.

Do not put key to your Happiness in somebody else’s pocket”
અસ્તુ

Posted in ચિંતન લેખ, સ્વરચના | Leave a comment

જીવન સાર્થક કરું


                        હે પ્રભુ,     મુજ અંતર બને
વિશાળ ઉજ્જવળ નિર્મળ
વિશ્વના અન્યાય કષ્ટ દુઃખ
સહી લઉ વિશાળ હૈયે

                       હે પ્રભુ,   હૈયુ સજાગ નિર્ભય બને
                                   મન મારું સંશય ના કરે
                                  નિર્બળ અસક્ત ના બનું
                                   સર્વ પુરુષાર્થ સાર્થ કરું

                       હે પ્રભુ,    ઘેનથી નિદ્રાવશ
                                      ના જાગુ તુજ આહ્વાને
                                     કઠોર વેદના દઇને
                                     જગાડજે તું મને

                      હે પ્રભુ,    જાગીને એવું કરું
                                   જીવન મારું સાર્થક કરું

 

Posted in અછાંદશ, સ્વરચના | Leave a comment